In de Week #183

Over wat ik schrijf, zeg, zie, lees, luister, denk en tegenkom

Woensdag leidde ik in een afgeladen debatcentrum Arminius een gesprek over het verbeteren van de meningsvorming. Niet alleen die van anderen, ook die van jezelf. Wat daarbij enorm hielp was het boek van Simon Truwant (tweede van links op de foto): De waarheid heeft vier gezichten. Hij zet daarin op heldere wijze uiteen waarom het publieke debat zo snel ontspoort. Namelijk omdat we vaak vanuit verschillende waarheden praten en dat niet beseffen.

De vier waarheden die hij onderscheidt zijn: een feitelijke waarheid (de statistieken laten zien dat…), een ideologische (het kan natuurlijk niet zo zijn dat…), een pragmatische (het is natuurlijk zo dat…) en een existentiële (ik heb zelf meegemaakt dat…). Dat zijn allemaal verschillende perspectieven en die kunnen allemaal waar zijn maar stemmen vaak niet overeen. Het heeft geen zin om iemand die zich onveilig voelt (want net bij ingebroken) om de oren te slaan met dalende criminaliteitscijfers (kijk dan!). Om maar wat te noemen.

Maar als je je bewust bent van die verschillende waarheden is het best goed mogelijk om tot begrip of zelfs overeenkomst te komen. In het boek legt hij uit hoe dat werkt. En ook welke valkuilen je in een debat moet zien te vermijden.

Ik kan iedereen die in het onderwerp van opinievorming geïnteresseerd is, of die zelf graag discussieert, het rijke boek van harte aanraden. Sterker nog, ik hoop dat er een soort ingekorte publieksversie van komt, in zo toegankelijk mogelijke taal geschreven. Het zou menig kerstdiner en zomervakantie kunnen redden. Ik hoop ook dat iedere talkshow Truwant uitnodigt, zo niet als gast dan toch wel om de redactie een workshop te geven.

Verder spraken we over politiek (moet het recht op betrouwbare informatie in de Grondwet opgenomen worden?) en over het spanningsveld tussen journalistiek en meningsvorming. Dat het publiek van een paar honderd mensen bijna twee uur lang uiterst geconcentreerd naar de vier panelleden luisterde, maakte me helemaal gelukkig.

Foto: Olin

Een klassieker maar met de genderrollen omgedraaid

Als je van de jaren ‘60 houdt, van vintage en van mooie films is er Les Biches (1968), tot begin juli met Engelse ondertitels gratis te bekijken op de Europese cultuurzender Arte. De film gaat over een driehoeksverhouding tussen twee vrouwen en een man. Dat was indertijd gewaagd, heden ten dage is er - natuurlijk - discussie over of de film van Claude Chabrol wel deugt.

Ik keek er heel anders naar en schreef er een stuk over. Voor de liefhebbers: Les Biches kan ook gezien worden als een verfilming van de klassieker The Talented Mr. Ripley maar dan met de genderrollen omgedraaid.

Lees: Sexy klassenstrijd

Leven in een roman

Op bovenstaande foto ben ik 17 jaar en sta ik op de Scots Tower in Edinburgh, waar ik kort daarvoor arriveerde per nachttrein. Ik moest er aan denken omdat ik deze week de onlangs verschenen roman Niets is zo ongrijpbaar van Marta Pérez-Carbonell las die zich afspeelt in de nachttrein naar Edinburgh. Een knap geschreven, prachtig boek met een inderdaad ongrijpbaar verhaal.

Lees: Als je leven een roman wordt

Als de rechtstaat je lief is

Vanmiddag zag ik de verbijsterende film Two Prosecutors (nu te zien in 36 bioscopen). Die gaat over een jonge, idealistische openbaar aanklager die in de gevangenis een man ontmoet die zwaar mishandeld is. Hij besluit dat onrecht aan de kaak te stellen. Enig probleem is alleen dat het 1937 is en hij in de Sovjet-Unie woont waar Stalin bezig is met zijn beruchte zuiveringen.

De film voelt als een roman van Kafka. In deze tijd kijk je er denk ik ook anders naar dan pakweg 20 jaar geleden, toen het onvoorstelbaar leek dat de rechtstaat ooit zou verdwijnen. Nu ben ik daar niet zo zeker meer van. Dat maakt de film des te huiveringwekkender.

Funfact: de soundtrack is opgenomen in de Bergsingelkerk in Rotterdam

Komende week

De Biënnale van Venetië en ReinAard de marathon.

De volgende In de Week verschijnt op Tweede Pinksterdag.

Notes

Dank

Fijn dat je In de Week leest. Met een simpele like maak je me nog blijer. Reageren via mail (reply), een comment of DM is ook welkom.

Ken je iemand die In de Week eigenlijk ook moet ontvangen? Stuur deze mail dan svp door. Nog geen abonnee? Schrijf je dan nu meteen in. Iedere zondagavond compleet gratis in je mailbox.