In de Week #194

Over wat ik schrijf, zeg, zie, lees, luister, denk en tegenkom

Op de foto hierboven, dinsdag genomen, zie je me in de deuropening van een metro staan. Het rijtuig was compleet gevuld. Passagiers stonden letterlijk bovenop elkaar. Kan gebeuren maar buiten was het 32 graden. Binnen ging de temperatuur daar tijdens de driekwartier durende rit van Den Haag naar Rotterdam razendsnel overheen want de rijtuigen hebben geen airconditioning en de ramen kunnen niet open. Het lijkt me een kwestie van tijd voordat er ongelukken gebeuren omdat deze temperaturen zullen blijven terugkeren. De Nederlandse infrastructuur is niet voorbereid op wat er gaat komen. Neem met dit weer in ieder geval altijd water mee als je met het ov reist en als het even kan een waaier.

Dat is allemaal schrikbarend maar tegelijkertijd valt me op dat er over de situatie waar we in zijn beland geen enkel publiek debat is. Terwijl er normaal gesproken maar weinig nodig is voor een verhitte discussie. De klimaatcrisis is in deze schroeiendhete zomer gewoon afwezig op de opiniepagina’s. Hoe kan dat? Ik schreef er vandaag een opinie over.

Lees: Zijn we gestopt met denken over de klimaatcrisis?

Zinderend

Zomer is de tijd waarin alle pubers de seks ontdekken. Zo is het in mijn herinnering, in de literatuur (Hitte) en in Little Trouble Girls, een fraaie film over een 16-jarig meisje dat tijdens een zomerkamp geconfronteerd wordt met het opbloeien van haar eigen seksuele verlangens. Dat is normaal gesproken al verwarrend genoeg maar ze bevindt zich ook nog eens in een klooster temidden van wellustige vriendinnen. De Heilige Maagd Maria ziet alles en thuis wacht een strenge moeder.

Nu in de bioscoop en voor de thuiskijkers vanaf 13 augustus ook op Picl.

Lees: Schitterende kwetsbaarheid

Stille genieters

Woensdagochtend sprong ik op de fiets om een voor mij nieuwe stille leesclub uit te checken, in een van de hipste bars van de stad. In mijn tas zat een dikke pil die ik had gekocht op aanraden van een onbekende, met wie ik in de rij stond bij de kassa in de boekwinkel. Maar wacht even, kon ik daar nu eigenlijk wel mee aan komen?

Lees: Samen lezen met onbekenden, in stilte

Helaas

Ik las deze week ook ‘Hé goedemorgen, hoe gaat het?’, een roman die werd bekroond met de Deutscher Buchpreis en die ik in een Berlijnse boekwinkel tussen de bestsellers zag staan.

Een danseres verveelt zich in haar Duitse woonplaats met Instagram en bouwt een relatie op met een Nigeriaanse scammer, die haar via DM benadert. Ondertussen is ze mantelzorger voor een beroemde auteur en werkt ze zelf aan een dansvoorstelling. Het kwam allemaal nogal autobiografisch over en dat bedoel ik niet positief, meer in de zin van get a life.

Pindakaas

In Het Depot is deze zomer de befaamde Pindakaasvloer van de onlangs overleden Wim T. Schippers te zien en vooral te ruiken. Het is een kunstwerk dat je doet afvragen ‘waarom vind ik dit leuk’, om het vervolgens nog leuker te vinden. Dat is het mooie van kunst, dat het deuren in je innerlijk opent die anders gesloten blijven.

Een vriend die reclamefotograaf is vertelde me ooit dat ze voor het maken van de pindakaasreclames een gespecialiseerd oud mannetje hadden die de boterhammen smeerde. Dat kon hij als geen ander. Als ze hem belden, kwam hij op de brommer naar de studio. Smeer, smeer en weg was hij. Iedere keer weer opnieuw want de opnames gingen niet altijd meteen goed. Het lijkt me een geweldig scenario voor een commercial. Het aanbrengen van de Pindakaasvloer gebeurde overigens ook door speciale pindakaasstukadoors. Te zien en ruiken t/m 6 september.

Bruut

Als je toch in Rotterdam bent, in Brutus is de grote zomertentoonstelling Wild Summer of Art met daarin het werk van 50 Rotterdamse kunstenaars. Samengesteld door Cokkie Snoei, van voorheen de gelijknamige galerie, en multitalent Hajo Doorn. Alleen al het gebouw in het M4H gebied is een bezoek waard, als je van duistere industriële omgevingen houdt. Tot 30 augustus.

Komende week

Casablanca (in de open lucht)

Sociale media

PS: het sjaaltje dat ik hierboven draag is ontworpen door Asieh Dehghani en gemaakt door de Hibrawi Factory in Hebron, Palestina. Te bestellen bij Disarming Design.

Dank je wel

Ik vind het echt heel fijn dat je In de Week leest want daar doe ik het voor.De likes maken me blij en de reacties ook.

Ken je iemand die In de Week eigenlijk ook moet ontvangen? Stuur deze mail dan svp door. Nog geen abonnee? Schrijf je dan nu meteen in. Iedere zondagavond compleet gratis in je mailbox.